Wiele osób myli mewy i rybitwy. Często uważa się, że mewy żyją nad morzem, a rybitwy na śródlądziu. Nie jest to prawdą. Obie te grupy ptaków związane są z wodą, ale i jedne i drugie można spotkać zarówno nad morzem, jak i nad wodami słodkimi.
Mewa oraz rybitwa to nazwy odnoszące się do całych grup spokrewnionych ze sobą ptaków. W Polsce żyje ich wiele gatunków.
Istnieje szereg ogólnych cech, które pomagają początkującemu obserwatorowi odróżniać mewy od rybitw. Rybitwy są smuklejsze, a kształty ich ciał są bardziej wydłużone niż mew. Nogi rybitw są krótkie, a ogony rozwidlone, zaostrzone na rogach. W locie ptaki tej grupy wydają się zwinniejsze i lżejsze od mew. Rybitwy żywią się naturalnym pokarmem: małymi rybami, bezkręgowcami wodnymi lub owadami zbieranymi ponad roślinnością wodną. W przeciwieństwie do mew nie jedzą odpadków ani padliny.
Mewa śmieszka, fot. Marcin Łukawski
Rybitwa rzeczna, fot. Marcin Łukawski
Mewy są masywniejsze niż rybitw. Mają bardziej zaokrąglone kształty (głów, ogonów, skrzydeł, korpusu) i dłuższe nogi. Można je spotkać nie tylko nad wodami, ale także w oddaleniu od nich, np. w miejscach dokarmiania, przy miejskich śmietnikach albo na wysypiskach śmieci, gdzie chętnie żywią się resztkami jedzenia. Zimę część mew spędza w Polsce, zaś wszystkie rybitwy odlatują w cieplejsze rejony. Jeżeli zimową porą spotkamy w Polsce ptaka, którego uznamy za „mewę lub rybitwę”, na pewno będzie to mewa. Jeżeli zobaczymy takiego ptaka żerującego na wysypisku, polu lub krążącego nad budynkami, czy nawet siadającego na dachach – możemy być pewni, że jest to mewa.
Autor: Justyna Kubacka